Heel erg veel verdriet

Jullie zullen vast hebben gemerkt dat de afgelopen twee weken mijn blog stil was. Ik had andere dingen aan mijn hoofd en alles behalve dat en voor de kinderen zorgen stond even stil.

Overleden

In de turn back time serie schrijf ik voornamelijk over mezelf, maar in overleg met hem heb ik ook over mijn broertje en zijn ziekte geschreven. Daarin schreef ik al dat zijn gezondheid niet goed was, maar hij bleef wel leven ondanks alle voorspellingen. Helaas is dat nu anders. Op zondag 6 augustus is mijn broer overleden.

Hij was de week er voor op een geweldige vakantie geweest. Maandag sprak ik hem, hij was helemaal kapot en moe, maar ontzettend blij met zijn vakantie en een geweldige week gehad. Volgend jaar weer, zei hij. Dat werd echter anders. Hij werd in het ziekenhuis opgenomen, maar de behandeling werkte niet. Toen ik hem sprak nadat dat duidelijk was geworden was hij heel rustig en hij zei zelf dat hij zich vredig voelde. Dat voelt fijn. Na een paar dagen is hij overleden.

20770524_1583556718355787_6395784749425707298_n-227x300 Heel erg veel verdriet

Verdrietig

Afgelopen vrijdag was zijn uitvaart. Een ontzettend mooie en persoonlijke dienst die helemaal plaats bij hem als persoon. Maar wat is het nu onwerkelijk en raar. En wat mis ik mijn broertje verschrikkelijk.

Op zijn rouwkaart stond de volgende tekst:

In my life I’m free
If the whole world agrees
Still I’m dying

And I hoped for so long
That one single song
Could set me free.

Saybia – Untitled

Dit is een stukje tekst uit een nummer dat we al heel erg lang geleden bedacht hadden als laatste nummer tijdens de uitvaart van mijn broer. Toen mij dus vorige week gevraagd werd welke tekst er op de rouwkaart moest komen heb ik hier niet over getwijfeld. Dit was wat wij samen bedacht hadden en zo veel herinneringen aan hebben.

Daarom hier plaats ik hier ook Saybia untitled, voor mijn broertje.

En nu?

Op dit moment staat alles nog redelijk op zijn kop, er moeten dingen geregeld worden, maar ik ben ook gewoon ontzettend verdrietig. Na al die jaren is mijn broer overleden. Hij leek ergens maar niet dood te gaan, maar nu is het toch op.

Wat betreft mijn blog zie ik wel. Ik heb wel weer zin om te schrijven, maar hoe vaak me gaat lukken zie ik wel. Voor nu is het belangrijkste om weer rust te krijgen en alles te doen wat geregeld moet worden.

 

21 reacties

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge