Huilen – het vervolg

Schreef ik van de week nog in het stukje over borstvoeding dat er afgezien van overproductie eigenlijk geen problemen zijn met borstvoeding. Toch blijkt dat nu de oorzaak te zijn van het vele huilen en de onrust van Zoon. 

Afgelopen donderdag waren we bij het consultatiebureau en daar bleek dat Zoon wel in lengte en hoofdomtrek was gegroeid, maar ook afgevallen. Niet veel (half ons), maar toch niet goed. In combinatie met ons verhaal over de afgelopen weken dacht de verpleegkundige dat waarschijnlijk mijn voeding teruggelopen was en Zoon simpelweg te weinig binnen kreeg.

Op haar advies direct toen we thuis waren een lactatiekundige gebeld om productie op te krikken. Ik wil liever niet stoppen met borstvoeding dus als het enigszins kan op deze manier dat voorkomen.

Zij had het idee dat doordat ik die overproductie heb gehad en ik daar natuurlijk maatregelen tegen heb genomen, mijn voeding heel langzaam en geleidelijk is blijven afnemen in plaats van gelijk gebleven. Niet de bedoeling.

Gelukkig had ze een heel lijstje met adviezen:

  • Weer twee borsten per voeding gaan geven. Dit was ik gestopt in verband met overproductie.
  • Vaak en snel wisselen van borst als Zoon loslaat. 
  • Sowieso wisselvoeden, dus rustig aantal keer afwisselen tussen linker- en rechterborst.
  • Borstcompressie (druk geven op je borst en weer loslaten) toepassen tijdens het voeden.
  • Powerpumpen. Dit houdt in dat ik iedere dag een keer in een uur 3 keer 10 minuten kolf, 5 minuten per kant, met elke keer 10 minuten rust er tussen.
  • Meteen voeden na wakker worden, niet eerst luier verwisselen en dit na ieder slaapje.
  • Eventueel motherlove capsules die de borstvoeding stimuleren.

Op het laatst punt na ben ik alles heel consequent gaan toepassen. Ik merk gelukkig nu al verschil. Zowel in het feit dat mijn borsten weer wat voller zijn als dat Zoon weer meer tevreden is en minder huilt. Hopen dat hij dinsdag bij nieuwe keer wegen ook is aangekomen.

Ik vond dit om te horen best schrikken. Juist omdat ik wel het idee had dat mijn borsten minder vol waren en dergelijke, maar me niet gerealiseerd had dat dit het probleem had. Mijn jongetje had gewoon honger. Niet leuk. 

Het heeft wel ook een andere kant. We weten nu wat er aan de hand is en wat we er aan kunnen doen. Dat is natuurlijk ook fijn. 

Zo deze week twee blogjes over borstvoeding terwijl ik me pas halverwege de week realiseerde dat het wereld borstvoedingsweek is.

Verder nog een vraag: Ik overweeg toch een elektrische kolf te kopen (heb nu alleen een handkolf). Met welke hebben jullie ervaring en is deze positief?

4 reacties

  1. Wat jammer dat het de andere kant op is gegaan. Hier ook lang tussen twee uitersten ‘geleefd’. Hier in huis een eenvoudige ardo, op advies van het borstvoedingscentrum. Een periode goed gegaan, bij de tweede was de zuigkracht niet meer voldoende maar zat ik thuis dus kon live voeden. En had geen moeite met een heel uitzonderlijk flesje poedermelk.

    1. Live voeden helpt inderdaad het beste, gelukkig kan ik dat erg vaak (ik werk niet). Maar mij wordt nu ook geadviseerd daarbij te kolven. Op advies van lactatiekundige overigens inmiddels een medela swing maxi besteld. Deze wordt ook vrijwel helemaal door de verzekering betaald, dus dat is fijn. 🙂

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.