Maaike schrijft op braided-industry-lines-and-curves-65907 Je kan meer aan dan je denkt Lifestyle

Je kan meer aan dan je denkt

Vorige week las ik op lifesabout een blog over positief blijven na heel veel tegenslagen. Geertje heeft in de afgelopen jaren erg veel meegemaakt, haar eigen gezondheid is slecht, meerdere miskramen en haar moeder en broer verloren. Toch is zij nog steeds positief en schrijft in deze blog hoe ze dat dan doet. Ik herken er veel in haar blog en ik denk ook echt: je kan meer aan dan je denkt.

Er is veel gebeurd in mijn leven

Zoals ik al in meerdere blogs heb geschreven is er veel gebeurd in mijn leven. Ik schrijf niet over alles, maar nog los van het feit dat ik zelf kanker heb gehad, mijn vader en broer zijn overleden is mijn leven vaak onrustig geweest. Ik ben vroeger flink gepest en ook de scheiding van mijn ouders heeft er in gehakt. Toen ik begin 20 was ben ik daardoor en het feit dat ik mijn broer ging verliezen ook vastgelopen. Ik heb therapie nodig gehad om verder te komen en me weer fijn te gaan voelen. Dat heeft gelukkig ook het gewenste effect gehad en ik heb me daarna ook nooit meer zo gevoeld als toen. Ook niet later toen er natuurlijk nog veel meer gebeurde. Ik heb wel nog eens gesprekken gevoerd met een psycholoog nadat ik ziek was geweest, maar dat was wel een heel andere orde.

Gewoon doorgaan

Ergens merk ik dat ik vaak de insteek heb gewoon doorgaan. Natuurlijk ben ik ontzettend verdrietig soms, maar stilstaan bij waarom mij dit allemaal overkomt heeft geen enkele zin. Ik ga me er alleen maar rotter door voelen en daar bereik ik niet mee. Dat betekent natuurlijk niet dat ik niet rouw over de dood van mijn broer en dat ik hem ontzettend mis. Natuurlijk verdriet mag er zijn en daar praat ik ook regelmatig over.

Maar wat ik niet wil is mezelf zielig vinden. Ik ben niet zielig. Natuurlijk had ik een hoop dingen liever niet meegemaakt. Ik had graag gewoon gezond geweest en had het gezin waar ik uit kom niet nu al gehalveerd zijn (de partners van mijn ouders daargelaten, dat is ook familie, maar niet het gezin van 4 wat we 30 jaar geleden waren). Maar het is wel zo, moet ik daarom maar niet genieten van de rest van mijn leven?

Je kan meer aan dan je denkt

Ik geloof echt dat je meer aan kan dan je denkt. Tegenslagen horen bij het leven. Verdriet hoort bij het leven. Maar ik zou nooit zo verdrietig kunnen zijn over de mensen die ik mis als ik niet ontzettend veel van ze hou. Dat kwijt raken doet verdriet. Maar ik geloof ook echt dat het leven door gaat. Je gaat je niet beter voelen als je geen ruimte geeft aan je verdriet, maar er in blijven hangen is ook niet goed.

Als je goed omgaat met tegenslagen kan je heel veel aan. Een mens is echt veerkrachtig en ik denk dat je bijna alles kan overwinnen. Tenminste, dan gaat het over verdriet en tegenslagen. Natuurlijk kan je niet winnen van een ziekte, sommige dingen overkomen je en daar heb je het mee te doen. Maar hoe je er mee om gaat is aan jezelf.

Niet zonder anderen

De manier waarop ik met veel dingen om ga is door te praten. Soms ook te huilen, maar ik heb echt mijn omgeving om mijn gevoel te uiten, te praten over wat gebeurd is en een knuffel te krijgen. Terwijl ik dit stuk schreef had ik ook de behoefte om muziek aan te zetten die bij mijn broer hoort, misschien lijkt hij dan even niet zo ver weg. Het is goed om ook iets te doen wat je soms je even confronteert met je verdriet, juist om te kunnen verwerken.

Maar feit is voor mij echt, je kan meer aan dan je denkt. Dat geldt eigenlijk voor iedereen.

De uitgelichte afbeelding komt van pexels. 

Facebook Comments

8 reacties

  1. Het is absoluut zo, dat je meer kan dan je zelf vaak denkt. Je hebt zeker een hoop ellende mee gemaakt in je leven en wat is het dan fijn dat je mensen om je heen heb tegen wie je je kan uiten, al zullen de eenzame momenten er gerust zijn

  2. Heel knap dat je het allemaal zo kan dragen. Mij lukt het helaas niet meer momenteel. Zelf heb ik ook jaren zo geleefd. Je kunt bijna wel zeggen, vanaf mijn geboorte. Altijd maar door gaan, je trekt het wel, andere helpen, andere bijstaan en doorgaan. Uiteindelijk gebroken, men dacht eerst een burn-out en na 1,5 jaar blijkt het PTSS te zijn en kan ik op dit moment soms het huishouden niet eens aan.
    Ik hoop een punt te vinden en er weer net zo in te kunnen staan als jij. Heel knap na alles wat er op je pad is gekomen.

  3. Wat naar dat je zoveel vervelende dingen hebt meegemaakt… maar wat knap hoe je daarmee omgaat! Het is zeker waar dat je meer aankan dan je zelf denkt….. en een positieve instelling daarbij is echt mega belangrijk. Gelukkig heb jij e manier gevonden om hiermee om te gaan, heel fijn!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.